Co wiemy? Jakie są efekty zmasowanego kombinowanego rosyjskiego uderzenia na cele na Ukrainie.
Energetyka Ukrainy otrzymała potężny cios, jednak rosyjskie uderzenie, na bazie dostępnych informacji wykraczało dalece poza cele z nią związane. Przedzierając się przez sito ukraińskiej cenzury, ale przede wszystkim kłamstw i dezinformacje propagandy stron wojujących, nade wszystko generowanych przez specjalistów 72 Centrum Operacji Psychologicznych i Informacyjnych Sił Specjalnych Ukrainy, starałem się zrekonstruować co wydarzyło się za naszą wschodnią granicą w ciągu ostatnich 24 godzin.
Media głównego nurtu transmitują nam przekaz „jedynie słuszny”, więc swą pracę dedykuje wszystkim ludziom samodzielnie myślącym, którzy czekają na fakty. Jako twórca cyfrowy, będę zobowiązany za wsparcie mojego wysiłku i wykupienie symbolicznej „kawy” na Bouycoffe link tu https://buycoffee.to/krzysztofpodgorski i w pierwszym komentarzu, kwota zależy tylko od Państwa hojności.
Ad rem
Analiza składa się z 4 części:
- Lokalizacja rosyjskich uderzeń i ich skutki.
- Siły i środki jakich użyła armia rosyjska w ataku odwetowym, za zniszczenie drogowego Mostu Kerczeńskiego, w dniu 20 listopada.
- Efekt przeciwdziałania ukraińskiej obrony przeciwlotniczej i siły oraz środki przez nią użyte.
Analiza źródeł OSINT, w tym zdjęć, filmów, zdjęć satelitarnych oraz relacji świadków potwierdza dziesiątki zniszczonych i uszkodzonych obiektów na terenie całej Ukrainy.
Gros rosyjskiego wysiłku uderzeniowego skupiona była dziś nocą i nad ranem na celach w obwodzie kijowskim oraz zachodniej Ukrainie.
W wyniku rosyjskiego uderzenia średni dostęp do energii elektrycznej na Ukrainie ok. godziny 15 tej, spadł do poziomu 69%.
Szczególnie ciężka sytuacja jest w obwodach charkowskim, sumskim, oraz połtawskim (na poziomie 60%) w Kijowie 64% w obwodach zachodnich 65-70%.
Skoro mamy taki efekt to wiadomo już, że głównym celem rosyjskiego ataku była infrastruktura energetyczna.
Trafiono w następujące obiekty:
– Elektrociepłownię nr 5 (TEC-5) w Kijowie porażono pociskami balistycznymi Iskander-M.
– Elektrownię cieplną w Bursztyńską (obwód iwanofrankiwski – po naszemu stanisławowski) trafili Rosjanie wieloma pociskami manewrującymi bazowania lotniczego Ch-101 i pociskami manewrującymi 3M54 Kalibr bazowania morskiego.
– Podstację elektroenergetyczną 330 kV „Bohorodczany” (obwód iwanofrankiwski) trafiono pociskami manewrującymi Ch-101.
– Podstację elektroenergetyczną 750 kV „Zachidnoukrainska” (obwód lwowski) zniszczono pociskami 3M54 Kalibr i Ch-101
– Elektrociepłownię Dobrotwir w obwodzie lwowskim trafiły pociski manewrujące Ch-101
Ukraiński koncern energetyczny DTEK informuje dziś, że w wyniku rosyjskich ataków na infrastrukturę energetyczną ponad 41 000 gospodarstw domowych w obwodzie odeskim zostało pozbawionych prądu.
Ukraińskie elektrownie jądrowe zostały zmuszone do ograniczenia mocy po tym, jak ataki rosyjskie poraziły stacje elektroenergetyczne oraz sieć przesyłową.
W obwodach lwowskim, zakarpackim i iwanofrankiwskim wprowadzono awaryjne wyłączenia prądu w związku z zmasowanym rosyjskim atakiem na infrastrukturę energetyczną na zachodniej Ukrainie.
Drugim celem ataków były mosty na Dnieprze w Kijowie, na bazie informacji ukraińskich w tym mera Kijowa wiadomo, że Rosjanie uszkodzili:
– Most im. Pattona na Dnieprze w Kijowie – pociskami Iskander-M.
– Most Południowy na Dnieprze w Kijowie – pociskami Iskander-M.
– Most Darnicki na Dnieprze w Kijowie – pociskami Iskander-M.
– Most Podolski na Dnieprze w Kijowie – pociskami Iskander-M.
Uszkodzenia generalnie są lekkie i wszystkie mosty są nadal w eksploatacji.
Celem rosyjskich rakiet manewrujących były dodatkowo:
- Lwowski Państwowy Zakład Remontu Lotniczego we Lwowie trafiony przez pociski Ch-101 i 3M54 Kalibr.
– Lokomotywownia we wschodniej części Kijowa – rakiety balistyczne Iskander-M.
– stację kolejową Skniłów opodal Lwowa
Wg ukraińskich analityków OSINT Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej użyły następującej ilości efektorów:
– Około 300 uderzeniowych bezzałogowców typu „Gierań-2” i „Gerbera-2”;
– Około 200 bezzałogowców o napędzie odrzutowym (typu „Gierań-4”, „Gierań-5” oraz „Gierań-5 K5-K”);
-Do 35 pocisków balistycznych (typu „Iskander-M” oraz rakiet systemu S-400), wystrzelonych z obwodów briańskiego, smoleńskiego i biełgorodzkiego, a także terytorium Krymu;
– 6 hipersonicznych pocisków 3M22 „Cyrkon”, wystrzelonych z obwodów kurskiego i rostowskiego;
– 62 pociski manewrujące bazowania lotniczego typu „Ch-101”, wystrzelone z przestrzeni powietrznej nad obwodem wołogodzkim;
– 22 pociski manewrujące bazowania morskiego typu 3M54 „Kalibr”, wystrzelone z akwenu Morza Czarnego.
Analitycy z krajów zachodnich przedstawili to odrobinę inaczej:
~65 pocisków manewrujących Ch-101
~22 pociski manewrujące Kalibr
~21 pocisków balistycznych Iskander-M
~4 zmodyfikowane pociski (z systemów S-300/400)
~3 naddźwiękowe pociski manewrujące Oniks-M
~2 hipersoniczne pociski manewrujące 3M22 Cyrkon
Łącznie to około 117 pocisków i rakiet.
Skuteczność ukraińskiej OPL
Analitycy OSINT z zachodu oceniają, że ukraińska OPL zestrzeliła 3 rakiety balistyczne Iskander-M i ok. 30 pocisków manewrujących 3M54 Kalibr i Ch-101. Odnotowano co najmniej 50 trafień tych rakiet w obiekty.
Komunikat Sił Powietrznych Ukrainy podaje zasadniczo odmienne dane:
Ukraińcy twierdzą, że wykryto 404 drony uderzeniowe, z których 123 były dronami odrzutowymi. OPL miała zestrzelić 380 z nich w tym 102 odrzutowe. Wykryto też 84 rakiet manewrujących (Ch-101 i 3M54 Kalibr), zestrzelić miano ich aż 79. Dodatkowo zestrzelono 3 rakiety (Iskander, S-400 i Cyrkon).
Dane ukraińskich Sił Powietrznych, w opinii większości ekspertów, są wysoce niewiarygodne i wraz infografiką są skierowane do średnio ogarniętych mieszkańców Europy Zachodnie i jej elit politycznych), w celu utwierdzenia ich w celowości wsparcia militarnego i finansowego Ukrainy.
Sam przebieg uderzenia rosyjskiego wyróżniał się przede wszystkim dużym zaangażowaniem jednostek Komandowanja Dalniej Awiacji.
Najwcześniej, bo już ok. 22.00 czasu polskiego, z lotniska Ukrainka w głębi Syberii wystartowało 5 strategicznych nosicieli rakiet manewrujących typu Tu-160 Biały Łabędź z 121.Sewastopolskiego Gwardyjskiego Pułku Ciężkich Bombowców.
Około godziny 1.30 czasu polskiego z bazy Olenja na Półwyspie Kola wystartowało 7 bombowców Tu-95MS.
Zbiorczą formację wystawiły załogi 79,182 i 184 Pułków Ciężkich Bombowców. Każdy bombowiec przenosił po 6 pocisków manewrujących Ch-101.
Pociski były odpalane z rubieży Wołgi, i dotarły falami na Ukrainę nad ranem między 5-7 rano. Samoloty Dalnej Awiacji zrzuciły ostatnie rakiety tak, że leciały do celu na Ukrainie ok. godziny 9.00 czasu polskiego.
Rosyjskie brygady rakietowe wykonywały uderzenia na przestrzeni ok.4-5 godzin, od 21.00 czasu polskiego. Atakowano rakietami balistycznymi Iskander-M, naddźwiękowymi P-800 Oniks, oraz hiperdźwiękowymi 3M22 Cyrkon i zmodernizowanymi rakietami przeciwlotniczymi systemu S-400.
Rosyjska Flota Czarnomorska z 3 okrętów operujących opodal Noworosyjska odpaliła 22 pociski manewrujące 3M54 Kalibr.
Siły i środki ukraińskiej OPL
Dowództwo ukraińskiej obrony przeciwlotniczej dysponowało bieżącymi danymi o położeniu zarówno rosyjskich bombowców strategicznych jak i rakiet manewrujących, startów rakiet balistycznych z dziesiątek zwiadowczych satelitów USA przekazywanych przez Amerykanów w czasie zbliżonym do rzeczywistego.
Nad obszarem Ukrainy krążyły przekazane przez Szwecję samoloty wczesnego ostrzegania i dowodzenia Saab 340 AEW&C, wykrywały one nadlatujące rosyjskie rakiety manewrujące i naprowadzały na nie myśliwce F-16, Mirage-2000 oraz MiG-29 i Su-27.
Systemy naziemnej ukraińskiej OPL otrzymywały dane z kilkuset radarów własnych, poradzieckich i dostarczonych przez kraje NATO, w tym kilkunastu niemieckich stacji radiolokacyjnych dalekiego zasięgu Hensoldt TRML-4D). To przekazywane Ukrainie „oczy” systemów obrony przeciwlotniczej IRIS-T SLM oraz dostarczone w ramach programu FREYJA. Ten ultranowoczesny radar ma zasięg do 250 km i potrafi śledzić jednocześnie ponad 1500 celów.
Walkę z rosyjskimi rakietami balistycznymi podjęły baterie systemu MIM-104 Patriot niedawno dostarczonymi amerykańskimi rakietami PAC-3MSE.
Rosyjskie rakiety manewrujące zwalczały dziesiątki ukraińskich baterii rakiet przeciwlotniczych pochodzenia poradzieckiego oraz dostarczonych przez Niemcy, Stany Zjednoczone, Francję, Włochy, Hiszpanię, Wielką Brytanię, Polskę, Słowację i Norwegię.
Drony i pociski manewrujące Rosjan zwalczały też setki przeciwlotniczych systemów lufowych przekazanych i dostarczonych przez USA, Niemcy, Polskę, Czechy, Szwecję.
Wreszcie walkę podjęło kilkadziesiąt tysięcy żołnierzy ukraińskich w ramach mobilnych grup zwalczania dronów, za pomocy tysięcy karabinów maszynowych, wielkokalibrowych karabinów maszynowych, systemów przeciwdronowych, dronów do walki z dronami, oraz systemów walki radiowo elektronicznej oraz tysięcy przenośnych systemów rakiet przeciwlotniczych klasy MANPADS.
Widzimy zatem jak ogromne siły i środki były zaangażowane przez obie wojujące strony w ramach trwającej ok. 10 godzin wielkiej bitwy rosyjskiego lotnictwa, wojsk rakietowych i marynarki wojennej z lotnictwem i siłami przeciwlotniczymi Sił Zbrojnych Ukrainy.
Krzysztof Podgórski



