Prawie codziennie w mediach podawane są informacje o kolejnych oszustach oszukujących starszych ludzi. Oszuści stosują różne metody; przez wiele lat media informowały o metodzie oszustw „na wnuczka”. Z czasem przestępcy stali się bardziej kreatywni i pojawiły się zmodyfikowane wersje oszustw w postaci metody „na policjanta”.
W wielu miejscach w Europie dochodzi do zmian politycznych, jednak są one potem szybko wyhamowywane. Partie związane z kolektywnym Zachodem czy pozorujące asertywność wobec kolektywnego Zachodu dokooptują do koalicji rządowej partie wyraziście asertywne wobec tego Zachodu czy wręcz kontrsystemowe, dając posadę szefa parlamentu. Partie suwerenistyczne mają wtedy związane ręce.
Władza wysoka, ale iluzoryczna
Funkcja marszałka, przewodniczącego parlamentu krajowego pełni istotną rolę w systemach politycznych państw. Marszałek kieruje pracami parlamentu, może przyśpieszać lub zwalniać proces legislacyjny. W przypadku śmierci głowy państwa w większości systemów politycznych to osoba stojąca na czele parlamentu staje się tymczasową głową państwa. Funkcja szefa parlamentu krajowego ma jednak generalnie wymiar symbolicznej, a nie realnej władzy; ważniejszy jest fotel premiera czy prezydenta (w zależności od systemu politycznego). Realna władza i możliwości zmian dla polityków są większe w przypadku kierowania ministerstwem niż kierowania parlamentem.
Czechy: Okamura
Jesienne wybory parlamentarne wygrała w Czechach partia ANO (Akcja Niezadowolonych Obywateli) Andreja Babiša. Babiš to sprytny oligarcha i polityk. Szereg okoliczności doprowadził do tego, że stał się politykiem retoryczne suwerenistycznym i retorycznie asertywnym wobec Brukseli. Po wyborach ANO weszła w koalicję z Kierowcami dla Siebie i SPD (Wolność i Demokracja Bezpośrednia). W wyniku umowy koalicyjnej przewodniczący SPD Tomio Okamura został przewodniczącym Izby Poselskiej. Na samym początku urzędowania Okamura pozbył się flag Ukrainy z gmachu czeskiego parlamentu. Jednak potem było znacznie gorzej. W pierwszym tygodniu maja 2026 roku Okamura spotkał się z prezydentem Finlandii Alexanderem Stubbem. Stubb to znany podżegacz wojenny. Okamura omówił z nim kwestię pokoju na Ukrainie. Tylko te rozmowy nie mają sensu, ponieważ jedyne rozwiązanie, jakie widzi prezydent Finlandii dla Ukrainy to dalsze finansowanie kijowskiego reżimu. W trakcie gry w golfa namawia on jankeskiego oligarchę i prezydenta Stanów Zjednoczonych Ameryki Donalda Trumpa do dalszego finansowania kijowskiego reżimu.
Czarnogóra: Mandić
Po wyborach parlamentarnych w Czarnogórze w 2023 roku została utworzona koalicja między Europa Teraz! a Demokratyczną Czarnogórą, Demokratycznym Związkiem Albańczyków, Forum Albańskim, Partią Boszniacką i Nową Serbską Demokracją. Lider Nowej Serbskiej Demokracji Andrij Mandić został przewodniczącym Zgromadzenia Czarnogóry (Mandić, będąc w opozycji był przeciwnikiem członkostwa Czarnogóry w NATO, nawet miał sprawę karną za rzekome próbę zamachu stanu przy wsparciu Federacji Rosyjskiej). Partycypowanie Serbów we władzy rządowej doprowadziło do przeprowadzenia w przejrzysty sposób spisu ludności w Czarnogórze. Niemniej Mandić pozdrawiał niedawno Serbów z Republiki Serbskiej, życząc by zarówno oni, jak i Serbowie z Czarnogóry spotkali się jak najszybciej w Unii Europejskiej. Czarnogóra obecnie wdraża narzucane rozwiązania przez Brukselę. Istnieje spore prawdopodobieństwo, że wejdzie do UE w 2028 roku.
Słowenia: Stefanović
Sukces w kwietniowych wyborach w Słowenii osiągnęło ugrupowanie Resni.ca. Ugrupowanie to jest wielowektorowe, asertywne wobec kolektywnego Zachodu. Po wyborach pojawił się klincz polityczny. Zarówno partie rządzące Słowenią obecnie, jak i centroprawicowa opozycja nie mają większości. Lider Słoweńskiej Partii Demokratycznej i były premier Słowenii Janez Janša jest sprytnym i zręcznym politykiem. Posłowie jego partii poparli lidera Resni.ca Zorana Stefanovicia w głosowaniu na przewodniczącego Zgromadzenia Państwowego. Stefanović zapowiedział, że podejmie inicjatywę, ażeby w Słowenii odbyło się planowanego rok temu referendum w sprawie członkostwa Słowenii w NATO. Niemniej potencjalne wejście czy wspieranie przez Resni.ca rządu skupionego wokół Janšy spowoduje niemożność prowadzenia polityki asertywnej wobec obecnej administracji prezydenckiej w Stanach Zjednoczonych Ameryki, a także wobec europejskiej partii wojny, z którą jest związany były premier Słowenii.
Czarnek na posyłki
Także w Polsce ma miejsce podobna sytuacja. Krzysztof Bosak był zawsze miałkim, pozbawionym charakteru politykiem. Niemniej Bosak dobrze czyta politykę i odczytuje nastroje społeczne. Po wyborach parlamentarnych w 2023 roku został wicemarszałkiem Sejmu. Głosowali na niego centrowi politycy koalicji rządzącej plus grupa posłów PiS skupiona wokół Przemysława Czarnka. Wśród wielu naiwniaków Czarnek jest uważany za polityka pragmatycznego, prawie ze wielowektorowca. Czarnek jest oddany Stanom Zjednoczonym Ameryki, bowiem początkowo mówił, że jest otwarty na koalicję PiS zarówno z Konfederacją Wolność i Niepodległość, jak i z Konfederacją Korony Polskiej. Gdy tylko jankeski namiestnik Thomas Rose zaczął mówić, że Stany Zjednoczone nie zaakceptują w rządzie polityków KKP, praktycznie natychmiast Czarnek zaczął odżegnywać się od koalicji z tym ugrupowaniem.
Bosak strachem podszyty
Sławomir Mentzen ma bardzo odległe poglądy gospodarcze ode mnie. Niemniej jest osobą myślącą i wyciągającą wnioski z tego, jakie procesy polityczne mają miejsce na świecie. Były kandydat na prezydenta nigdy nie był koryfeuszem, jeśli chodzi o atakowanie Federacji Rosyjskiej i można postawić tezę, że gdyby Mentzen został premierem lub prezydentem, to zadzwoniłby to prezydenta Władimira Putina i do innych polityków, do których wykonania telefonów politycy POPiS z przystawkami nawet boją się pomyśleć. Niestety na stanowiskach kierowniczych w Wojsku Polskim, zarówno wśród byłych, jak i obecnych dowódców, aż roi się od osób mających niewątpliwie zaburzenia w poprawnym odczytywaniu rzeczywistości (wyjątek od reguły stanowią opinię generała Leona Komornickiego czy generała Bogusława Samola).Generał Wiesław Kukuła robił karierę za rządów PiS. Kukuła jest Szefem Sztabu Generalnego Wojska Polskiego od 2023 roku. Nowa koalicja rządząca pozostawiła go na zajmowanym stanowisku, co potwierdza hipotezę ze Stany Zjednoczone Ameryki cenią Wiesława Kukułę. Kukuła jest znany z wielu skandalicznych, oderwanych od rzeczywistości wypowiedzi. Niedawno jego wypowiedź skrytykował Sławomir Menzten. Do ataku na Mentzena rzuciły się wspólnie POPiS z przystawkami, a także Krzysztof Bosak. Bosak boi się własnego cienia i utraty zajmowanego stołka. Podobnie jak w przypadku innych omawianych słowiańskich krajów, rodzi się pytanie co Polska, co naród polski ma z tego, że Bosak zajmuje swoje stanowisko? Ma stołek i przez to boi się wychylić i zrobić coś w kontrze do POPiS i obcych ambasad modelujących nadwiślańską politykę od wielu lat.
Ryzykowne alianse
Jak widzimy, w trzech słowiańskich krajach na czele parlamentu stoją politycy z partii suwerenistycznych i wielowektorowych nominalnie. Partie wielowektorowe wiele ryzykują, wchodząc w takie sojusze. Ugrupowania te, prowadząc mądrą i przemyślaną politykę, mogą coś osiągnąć dla swojego narodu. Niemniej jest to stąpanie po cienkim lodzie. Wyborcy, widząc brak efektów, mogą się odwrócić od tych partii, dodatkowo widząc zblatowanie z głównym nurtem krajowej i euratlantyckiej polityki. Wchodząc w tego typu alianse, ugrupowania tracą w sobie kontrsystemowość. Niemniej zawsze najważniejsze jest to czy interesy państwa i narodu na tych działaniach zyskują czy tracą.
Kamil Waćkowski
