Po wielu miesiącach do natarcia przeszło rosyjskie zgrupowanie generała Tieplińskiego- Rozpoczęła się bitwa o ukraińskie miasto-twierdzę Oriechów na Zaporożu.
Dokonując krytycznej analizy dostępnych źródeł OSINT, ponad wszelką wątpliwość właśnie widzimy rozpoczęcie dużej rosyjskiej operacji zaczepnej, mającej na celu zdobycie kluczowej twierdzy armii ukraińskiej na Zaporożu – Oriechowa. Jak zawsze tego typu wydarzenia „umykają” uwadze mediów głównego nurtu, jednak dla Was – moich stałych czytelników przygotowałem szczegółowe informacje.
Patrząc strategicznie na mapę całego odcinka frontu na Zaporożu, obserwujemy jak rosyjskie Zgrupowanie „Wschód”, od niedawna dowodzone przez generała Piotra Bołgariewa, który przejął dowodzenie po generale Andrieju Iwanajewie, po powstrzymaniu serii kontruderzeń ukraińskich trwających od wiosny, wykonywanych przez siły 7 Korpusu Uderzeniowego i 8 Korpusu Armijnego, od sierpnia znów naciera.
„Dalniewastocznyj Express”, jak pisze o nim wielu rosyjskich analityków, siłami 35 Armii Ogólnowojskowej i 5 Gwardyjskiej Armii Ogólnowojskowej atakuje ukraińskie ufortyfikowane pozycje, bronione przez brygady 9 Korpusu Armijnego.
Zarysował się też rosyjski zamysł operacyjny, gdyż wyraźnie widać, że starają się oskrzydlić miasto twierdzę Oriechów z północnego wschodu.
Jak poinformowało 1 września 2026 rosyjskie Ministerstwo Obrony. a co potwierdza materiał filmowy, 114 Gwardyjski Duchowszczyńsko-Chingański Pułk Strzelców Zmotoryzowanych odznaczony orderami: Rewolucji Październikowej, Czerwonego Sztandaru i Orderem Suworowa zdobył Wieś Czerwona Krinica.
Patrząc na mapę, owa wieś znajduje się 3 km od lewego brzegu rzeki Żerebiec, dwa i pół kilometra od położonej na północ wsi Omelnik będącej węzłem komunikacyjnym sektora oriechowskiego. ów silnie umocniony przez ukraińskich saperów węzeł ukraińskiej obrony znajduje się na skrzyżowaniu dwóch dróg rokadowych:
T-04-08, jest to główna trasa zaopatrzeniowa ukraińskiej linii obronnej Nowonikołajewka-Orechow, w zasadzie obejmująca całą wschodnią linie ukraińskich fortyfikacji na tym odcinku frontu. О-081342 to droga rokadowa drugiej linii obrony południowego skrzydła sektora oriechowskiego. Ona rozciąga się wzdłuż rzeki Żerebiec i promieniście łączy wschodni i zachodni odcinek sektora oriechowskiego, zbudowanego przez armię ukraińską wzdłuż linii Omelnik-Tawriczeskoje (Kirowo)-Jurkowka.
Broniąca się tu ukraińska 108 Brygada Obrony Terytorialnej niewątpliwie będzie wytrwale broniła tego ważnego strategicznie obszaru. Zdobycie wsi Czerwona Krynica pozwoli rosyjskim jednostkom okrążyć rejon omelnicki od południa, jednocześnie uzyskując do niego dostęp od strony wsi Nowosełowka. Sukces taktyczny w tym rejonie może zapewnić siłom rosyjskim sukces operacyjny, jakim będzie okrążenie zgrupowania Sił Zbrojnych Ukrainy broniących twierdzy Oriechowo.
Na skrzydło rosyjskiego włamania wyszła dziś seria kontrataków ukraińskich batalionów z 61 i 154 Brygad Zmechanizowanych. Nie przyniosły one póki co sukcesu Ukraińcom, gdyż dowódca rosyjskiej 127 Gwardyjskiej Dywizji Strzelców Zmechanizowanych swój czołowy pułk wsparł 1198 Rezerwowym Pułkiem Piechoty oraz w rejon walk podeszła rosyjska 38 Brygada Strzelców Zmechanizowanych. Liczne drony obu stron wojujących stron i specyfika działań latem 2026 roku w postaci dwójek i trójek szturmowych, powodują wzajemne przenikanie i nieczytelną linie frontu. Sytuacja jest „silnie dynamiczna”.
Kluczowe wydarzenia, potwierdzające, że mamy do czynienia z planowymi, wielostronnymi działaniami zaczepnymi mającemu na celu zdobycie Oriechowa, obserwujemy jednak gdzie indziej.
Do sił rosyjskiego Zgrupowania „Wschód” dołączyły , atakując na szerokim froncie od południa i wschodu jednostki Zgrupowania „Dniepr” dowodzone przez generała Michała Tieplińskiego.
Do natarcia przeszła niezwykle doświadczona, elitarna 58 Gwardyjska Armia Ogólnowojskowa, ta której dywizje zatrzymały wiosną i latem 2023 wielką ukraińską letnią ofensywę. Był to jeden z punktów zwrotnych wojny o Ukrainę, niczym Bitwa na Luku Kurskim latem 1943.
Na Oriechów nacierają rosyjscy gwardziści, weterani którzy od Rabotino, pamiętnego lata 2023 rozbili elitę armii ukraińskiej uzbrojonej w niemieckie czołgi Leopard-2, amerykańskie BWP M2 Brladley i niemieckie Marder M1A3.
Od wschodu atakują Oriechowski Rejon Umocniony pułki 42 Jewpatorskiej Gwardyjskiej Dywizji Strzelców Zmechanizowanych, wsparte 1251 Rezerwowym Pułkiem Piechoty i czeczeńskim 270 Pułkiem Achmat-Kaukaz. Na lewej flance 42 dywizji naciera armijna 100 Brygada Rozpoznawcza.
Wielokrotnie ponawiane wcześniej natarcia na wieś Mała Tokmacza, w końcu zakończyły się dla Rosjan sukcesem. Wieś w ocenie wielu analityków jest w ich rękach od co najmniej tygodnia.
Od południowego zachodu, zbieżnie, naciera rosyjska 19 Woroneżsko-Szumlinskia Dywizja Strzelców Zmechanizoanych, której czołowe oddziały szturmowe doszły do wsi Nowopawłowka. Wieś ta położona jest na lewym brzegu rzeki Konki, a tylko kilometr w górę rzeki znajduje się miasto Oriechow. Pół kilometra w dół rzeki jest wieś Jurkowka, a na przeciwległym brzegu wieś Tawryczeskoje. Rzeka meandruje w tym rejonie, tworząc rozlewiska ułatwiając żołnierzom ukraińskim obronę, a utrudniając Rosjanom natarcie.
Na południowych obrzeżach wsi, w kamieniołomie (dawniej wsi Buriakowka), stawiając zaciekły opór bronią się żołnierze ukraińscy.
Nowoandriejewka oraz skrzyżowanie dróg O-081348 i O-081349 tworzą jeden węzeł obrony. Jeśli Rosjanie zdobędą Nowopawłówkę, to odetną drogę O-081346, która łączy prawe skrzydło obrony ukraińskiej na zachodnim froncie odcinka Oriechowskiego (wieś Jurkowka) z twierdzą Oriechowo. Dalsze natarcie rosyjskie na północ w kierunku Jurkowki, i przecięcie drogi O-081342 (Omelnik – Jurkowka) utoruje Rosjanom drogę do operacyjnego okrążenia całego Oriechowskiego Rejonu Umocnionego .
Oriechowa i jego licznych budowanych od 2022 fortyfikacji wokół, broni silne zgrupowanie ukraińskie w składzie: 65 i 118 Brygad Zmechanizowanych, 37 Pułku Gwardii Republikańskiej i 115 Brygady Obrony Terytorialnej. Dowództwo ukraińskie zachowuje też w pobliżu odwód w sile 3 brygad (153 Brygada Zmechanizowana, 11 Operacyjna Brygada Gwardii Narodowej oraz 121 Brygada Obrony Terytorialnej. Siły te. teoretycznie, pozwalają dowództwu ukraińskiemu elastycznie reagować w celu likwidacji rosyjskich wyłomów wykonywanymi kontratakami. Pytanie, czy w obliczu liczebności wojsk rosyjskich, są wystarczające. Tego nie wiadomo.
Wsparcie artyleryjskie obrońcom miasta zapewnia ukraińska 44 Brygada Artylerii i bardzo liczne jednostki bezzałogowych systemów powietrznych.
Warto odnotować, że dowództwo rosyjskie do walki o twierdzę Oriechowo i cały Oriechowski Rejon Umocniony zebrało niezwykle silne zgrupowanie artylerii (292 Pułk Artylerii, 1141 Pułk Artylerii, 135 Samodzielny Pułk Artylerii, 50 Gwardyjski Pułk Artylerii Samobieżnej i 291 Gwardyjska Brygada Artylerii). Niemałą rolę odegra też wsparcie 11 Gwardyjskiej Armii Powietrznej, której bombowce Su-34 umiejętnie potrafią wykorzystać oficerowie naprowadzania lotnictwa z szeregów 100 Brygady Rozpoznawczej co wykazali latem 2023.
Reasumując, rosyjskie dowództwo, mimo niezwykle trudnej sytuacji zaopatrzeniowej, na skutek trwającej już dwa miesiące ukraińskiej operacji blokady logistyki na Zaporożu, realizowanej za pomocą amerykańskich dronów Hornet oraz niemieckich Helsing HX-2 na głębokość przeszło 100 km, zdecydowało się jednak na natarcie.
Generał Michał Tiepliński, będący równolegle dowódcą rosyjskich Wojsk Powietrzno-Desantowych (WDW), jest niezwykle doświadczonym dowódcą, ostrożnym, nie szafującym życiem żołnierzy i operacyjnie utalentowanym. Trudno zakładać, że pchnął do natarcia 58 Gwardyjską Armię Ogólnowojskową, bez należytego przygotowania i odpowiedniego zaopatrzenia.
Można postawić zatem hipotezę, że ukraińska operacja blokady szosy „Noworosja” i całej logistyki Zgrupowania „Dniepr” oraz Zgrupowania „Wschód”, nie spełniła oczekiwań kijowskich planistów. Nie zerwała całkowicie planowanego rosyjskiego natarcia na Zaporożu. Jednak , co jest bezsporne znacząco je opóźniła. Prawdopodobnie o dwa miesiące.
Dopiero okaże się w rozpoczętych właśnie bojach, czy do nastania jesiennej razputicy Rosjanie zdobędą twierdzę Oriechów. Zależy to od bardzo wielu czynników, w tym od pogody, zaangażowania odpowiednich sił systemów bezzałogowych, należytej osłony OPL i środków WRE zabezpieczających logistykę walczącym w natarciu jednostkom.
Po stronie ukraińskiej kluczowa jest możliwości przerzucenia przez Głównodowodzącego armią ukraińską generała Mychajło Drapatego, jednostek z tzw. Sił Rezerwy Strategicznej. Bo bez odwodów utrzymanie linii frontu pod Oriechowem nie wydaje się możliwe.
A nie zapominajmy, że właśnie też już trwa kluczowa bitwa o Donbas – bitwa o aglomerację Kramatorska i Słowiańska, ale ona będzie przedmiotem mojej odrębnej analizy, którą opublikuję i udostępnię Państwu niebawem.
Krzysztof Podgórski
