OpinieJastrzębski: Na gorąco z Domostawy

Jutro zamieszczę szerszą relację z przejmującej uroczystości Narodowego Dnia Pamięci Ofiar Ukraińskiego Ludobójstwa, która odbyły sie w Domostawie. Dzisiaj chcę podziękować …

Naszemu Przyjacielowi prof. Włodzimierzowi Osadczemu, który głośno z mównicy powiedział kogo na tych uroczystościach nie powinno być! Bo hańbą jest to, że przedstawiciele formacji, która w jawny sposób prześladowała i wyszydzała działaczy sprawy narodowej próbowali robić swoją kampanię przedwyborczą na kościach pomordowanych przez Ukraińców Polakach. Dzięki za to, że publicznie wybrzmiało w Domostawie, że nie powinno tu być miejsca, dla jak to określił profesor gadzinówki, której redaktor naczelny został odznaczony przez ukraińska służbę bezpieczeństwa. Że nigdy pod tym pomnikiem nie powinni się pojawić „słudzy narodu ukraińskiego”.

To prof. Włodzimierz Osadczy, dr Lucyna Kulińska, kol. Tomasz Jankowski, sympatycy „Myśli Polskiej” – Olga (Brzeg), Samuela (Warszawa), Małgorzata (Łódź), Anka (Wrocław), Jarosław (Łódź), Rafał (Warszawa), Wojtek (Wrocław), Teresa (Zabrze) – powiedzieli tym sługom Ukrainy, gdzie jest ich miejsce. Wcześniej w tym miejscu nie bywali, bo byli zajęciem bezrozumnego lobbowania na rzecz Ukrainy. Zapomniała ta koteria jak na Ukrainie Jarosław Kaczyński wydzierał się „Sława Ukrainie”? Zapomnieli jak ich prezydent Andrzej Duda łajał księdza Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego i nakazywał mu by sie miarkował? Zapomnieli ukraińskie wycieczki pewnej posłanki i fotografowanie się z neobanderowcami? Zapomnieli jaką prowadzili politykę? Kogo bezmyślnie tu pościągali?

Za słowa prawdy nisko się kłaniam nisko do ziemi i ściskam prawicę moim Przyjaciołom. Dziękuję również za wszelką pomoc dla „Myśli Polskiej” Bogusławowi Tofilskiemu, Fundacji Wołyń Pamiętamy i Kamratom.

Łukasz Jastrzębski