Podobno nawet zwykli ludzie z głębokiej prowincji, Polski B, a nawet C, zmawiali się, by 4 czerwca „zbiorkomem” dojechać do Warszawy i dać odpór wrażej pisowskiej dyktaturze. Mniejsi i więksi polityczni celebryci z szeroko pojętej totalnej opozycji cieszyli się na ten fakt, upatrując powtórki z marszów KOD. Jak się skończył KOD każdy pamięta. Nie wiem dlaczego większość ludzi przywiązuje do tego marszu, a zwłaszcza frekwencji na nim, wielką wagę. Marsz był niczym więcej niż rytuałem...
Parodiowanie historii, polityka jako farsa… Przez Warszawę przeszedł oto marsz złotych dzieci III RP, którym odwidziała się ona, bo już całą czekoladę wyjadły, no i teraz przy żłobie pożywia się obficiej druga grupa, tego samego zresztą chowu. Zresztą, jak to było w „Kordianie i Chamie”? Któż jest wróg? Oderwał się z kolumny cień z najeżonym bagnetem i w pędzie pod latarnię ku Kazimierzowi skoczył. — Bracie żołnierzu! Nuże z nami! — zawołał potrząsając gwerem. Spojrzeli...
Jeśli faktycznie dojdzie za pół roku do wyborów w Polsce, nasi Rodacy będą mogli ponownie podjąć decyzję o tym kto i jak nimi będzie rządził. Tak wygląda to przynajmniej w teorii. Praktyka jednakże wykazuje, iż wybory niczego nie zmieniają, bowiem w innym przypadku nie odbywałyby się. Należy zastanowić się zatem czy słusznym jest czynienie sobie nadziei tym, że nawet dokonując ogromnej zmiany, tj. np. doprowadzając do poparcia choćby piętnastoprocentowego jakiejś niszowej partii, mielibyśmy na stole...
