Widziałem w życiu wiele filmów wojennych. Z czego lwią część stanowiło kino rosyjskie. Od „Lecą żurawie” z 1957 roku w reżyserii Michaiła Kałatozowa, a nawet „Czapajewa” z 1934 roku po najnowsze produkcje. Część z nich jest mocno efekciarską rozrywką, jak „T-34” Aleksieja Sidorowa, inne, jak „Biały tygrys” w reżyserii Karena Szachnazarowa mają w sobie coś więcej, choć akurat ten film jest dość nieudaną próbą przeniesienia na ekran powieści Ilji Bojaszowa pod tytułem „Czołgista kontra Biały...