Kilka dni temu Ukrainiec zaatakował na terenie klasztoru sióstr benedyktynek w miejscowości Jarosław na Podkarpaciu. Pięć osób zostało rannych – w tym trzech księży i kobieta. Zamordowany został polski ksiądz z archidiecezji przemyskiej Stanisław Zbojnowicz. Walczy w szpitalu o życie ks. Marek Pieńkowski, który jest szefem Rady Fundacji Duszpasterskiej Troski o Rodzinę – Pastoral Family Care Foundation, która zajmuje się pomocą dla Ukraińców. Dwa dni później trzeci z poszkodowanych w ataku Ukraińca duchownych ks. Adrian (nie podaje swojego nazwiska) publicznie wybaczył sprawcy. W swoim imieniu jak również w imieniu zabitego i ranionego księdza.
Ksiądz Adrian wygłosił homilię w której powiedział miedzy innymi: „Jako uczeń Jezusa Chrystusa pragnę w swoim imieniu, w imieniu księdza Marka i w imieniu księdza Stanisława powiedzieć bardzo dobitnie, że wybaczamy! I prosimy o modlitwę za nas. Za modlitwę za księdza Stanisława, o spokój jego duszy, o zdrowie dla księdza Marka, który ciągle walczy o życie w szpitalu (…) Ale w sposób szczególny proszę was o modlitwę za naszego oprawcę i o łaskę nawrócenia dla niego (…) Chciałbym też was prosić, abyście nie winili narodu, z którego jest oprawca”. Dodał również, że Ukraińcy po 2022 roku zawsze mogli liczyć na pomoc ze strony opactwa.
Słabo się znam na sprawach wiary, komentuje i analizuje wydarzenia z punktu widzenia osoby świeckiej. Moje patrzenie na sprawę jest pozbawione metafizyki i opiera się na zdrowym egoizmie narodowym i tradycji myślenia narodowodemokratycznego. Być może z punktu widzenia nauki Kościoła katolickiego słowa księdza Adriana są akceptowalne, ale z punktu widzenia narodu – naszej wspólnoty narodowej – zupełnie szkodliwe, nieodpowiedzialne, nieprzemyślane i z całą pewnością przedwczesne.
Z tego co pamiętam z katechezy w szkole podstawowej przebaczenie poprzedza: rachunek sumienia, żal za grzechy, postanowienie poprawy, szczera spowiedź i zadośćuczynienie. Kiedy to wszystko miało miejsce zdaniem księdza Adriana? Jakaś przyśpieszona wersja do przybyłego z zbrodniarza? Czy ksiądz Adrian tak mocno zidentyfikował się z słowami byłego rzecznika MSZ Łukasza Jasiny o sługach?
Największy polski polityk XX wieku Roman Dmowski w swojej pracy „Polityka polska i odbudowanie państwa” napisał: „Polska nie jest własnością tego czy innego Polaka, tego czy innego obozu ani nawet jednego pokolenia. Należy ona do całego łańcucha pokoleń, wszystkich tych, które były i które będą. Człowiek, który ryzykuje byt narodu, jest jak gracz, który siada do zielonego stołu z cudzymi pieniędzmi”. Temu kapłanowi wolno było wybaczyć – może nawet wybrać się z pielgrzymką do arcybiskupa Światosława Szewczuka by wspólnie z nim złożyć hołd arcybiskupowi Andrzejowi Szeptyckiemu. To sprawa jego rozumu i sumienia. Ale nie powinien apelować do wiernych by go naśladowali. Nie powinien oczekiwac takiej postawy w tej chwili od swoich owieczek. Ksiądz Adrian usypia czujność Polaków i naraża ich bezpieczeństwo. Pochopne namawianie do przebaczenia i ignorowanie zagrożeń jest postawą nieodpowiedzialną i szkodliwą społecznie.
Postawa tego księdza, moze wynikać z różnorakich powodów. Odrzucam plotki i nie będę o nich dyskutował. Moim zdaniem, że ksiądz Adrian postanowił po prostu pogwiazdorzyć. Zapragnął być nową wersją Jana Pawła II, którzy publicznie przebaczył Ali Agcy. Doskonale ks. Adrian przecież wiedział, że zostanie gwiazdą liberalnych i lewackich mediów, które będą go w nieskończoność cytować. Tych samych mediów, które wręcz w fanatyczny sposób codziennie linczują kapłanów Kościoła katolickiego. Zapewne odwiedzi wszelakie studia telewizyjne, radiowe a wywiady z nim ukażą się na licznych portalach internetowych. To będą te same same studia i portale, które z lubością przeprowadzają zorganizowana akcję zohydzania Kościoła katolickiego. Budzi to mój niesmak.
W ramach świeckiej pokuty polecam księdzu Adrianowi obejrzenie filmu z 1997 roku „Adwokat Diabła”. Johna Miltona czyli samego Lucyfera gra tam znakomity Al Pacino. Milton/Szatan obserwując gwiazdorzenie prowincjonalnego adwokata Kevina Lomaxa, który był przekonany o racjach po swojej stronie podkreślił – „Próżność to zdecydowanie mój ulubiony grzech”.
PS. 23 sierpnia 2026 roku w Swiatogorskiej Ławrze Zaśnięcia Matki Bożej Ukraińskiej Prawosławnej Cerkwi /UPC/ grupa uzbrojonych neobanderowców brutalnie zamordowała mnicha Warsonowiusza i ciężko raniła dwóch innych: mnicha Grzegorza i nowicjusza Andrija. Agresja wobec duchownych tego wyznania nie jest żadną nowością na Ukrainie. Ale hierarchowie w Polsce są w tym wypadku zupełnie ślepi.
Łukasz Jastrzębski
